My Blog

http://www.lethalverses.blogspot.com/

it was just yesterday

when I turned my back

and leave…

                                                                                                      

but as I retrace my steps,

it seemed decades ago;

for the roads we’ve used to walk

and the places we’ve used to frequent

are all lost:

without ruins

nor memories.                                                                                                       

I wonder what caused all these:

is it the storm

that DROWNED the night

…or the sun

that DRIED the day?

more of author’s works at www.emanilapoetry.com

                                                                                                      

                                                                                                      

                                                                                                      

ano bang meron

sa mga botelyang plastic

na matiyaga mong inaasam

hinahanap,

diyan sa esterong maputik

sa gitna ng nagngangalit na bagyo,

naghuhumiyaw na hangin,

at kutya ng mga nandidiring mata?

    

    

ang mga iyan ba’y iyong hahabiin

upang gawing palamuti

sa hapis mong katawan

kasama ng disenyo nitong

grasa at lupa?

      

   

o iya’y lilikhain mong

isang magarbong arko

na magsasalba sa’yo

sa dumarating na unos

na ikaw lamang ang siyang nakaaalam?

    

   

sabihin mo sa akin,

ilang kilong mga botelya pa ba

ang ‘yong kailangang tipunin

upang sumapat na kapalit

ng ilang butil na kanin

at tira-tirang ulam

na kagyat mong pampawi

sa nalulusaw mong sikmura

at dumidilim mong pag-asa?

    

   

hindi ka na ba naaawa

sa iyong sarili

o nakararamdam ng pagod man lamang,

upang ang bagyong ito’y iyong suungin

mapulot lamang ang isang botelyang

naghihintay sa’yo

sa gitna ng kalsada;

    

   

o marahil ay lumuluha kang talaga:

ngunit ang mga luha mong

dapat sana’y lilinis sa mapait mong kalooban

ay inanod na rin

ng patak ng ulan,

kasama

ang hibla

ng nalalabi mong hininga?

 

 

…at pagdating ng bukas

kung saan tapos na ang iyong unos,

ay iaalay ko ang tulang ito

tungkol sa iyong naging buhay

na natapos

nang malaman mong

ang bagyo’y

naisisilid pala sa bote.

 

 

more of author’s works at  www.emanilapoetry.com

I’ve seen this road before
…a road of polished bricks
and dreamy songs.

a walk so lovely you’ll never feel
your feet
touching the grounds
…as if walking on a cottony cloud:
so wonderful,
yet too ephemeral.

a path so grandiose you’ll think
they are not made
to be earthly
…as if they’re meant for Zion and Narnia:
so majestic,
yet too tall.

but I should never let myself
be captured by its beauty
for although I can look and
free to start my trek:

I dare NOT.

because it is too splendid

…and I am just a MORTAL.

more of author’s works at  www.emanilapoetry.com